nog te koud

Vorige week hebben mijn zus en ik de as van m'n vader verdeeld in twee urnen in de vorm van grote kiezelstenen. Een paar dagen later, aan de telefoon: 'Heb je de urn al in de tuin gelegd' ? .... 'Nee joh, ik vind het veel koud voor papa om in de tuin te liggen' ... 'en jij' ? ... 'Ik ook niet, ik heb hem nog even lekker bij de verwarming neergezet'. :)

werkoverleg

Zaterdag. Ik schrik om 9.15 uur wakker van de telefoon. Het was een intensieve week, ik sliep nog als een roos. argghh argghh .... even de stembanden smeren voordat ik opneem ..... arggh argghh ... "Goedemorgen, met Pink".

Het is m'n zus. Verbaasd dat ik nog lig te slapen: ze had me allang op het hockeyveld -of onderweg- verwacht. We nemen alles even door. Vriend heeft gebeld om wat geld te lenen, met het verzoek om een laptop (dan kan hij skypen met zn zoon) en het verzoek om wat pijnstillers. Als hij er naar vraagt bij het zorgteam, krijgt hij maar een pilletje ... veel minder dan hij van thuis uit gewend is. Ik had ook nog wat verzoekjes liggen: een flesje wijn, sigaartjes van de Aldi en de post. M'n zwager regelt alles vandaag in een keer: naar het appartement van Vriend, post halen, boodschappen doen, laptop meenemen en bij Vriend op bezoek.
Ik ga vanmiddag naar mama om samen de kasten wat op te ruimen zodat ze gemakkelijker bij haar kleren kan ... of .... zullen we omdraaien ? Als ik nu vandaag ga, en jij morgen ? Ik kan morgen niet. Ook goed. Zo is er iedere dag iemand.
Wanneer gaan we de kiezel-urn bekijken en bestellen ? zal ik bellen voor een afspraak deze week ?
Overige zaken. dinsdag internist. jij brengt mama naar het ziekenhuis, en rijdt dan door naar het werk. ik kom rechtstreeks naar de poli en breng mama -via de notaris om te tekenen voor de erfverklaring- weer thuis. Woensdag nacontrole chirurg met Vriend.

Zo zegt m'n zus: "dat was het werkoverleg dan weer ... nog iets voor de rondvraag" ? "Een lekker kopje koffie, graag" zeg ik. Ik zal maar eens op gaan staan.  

kliekjes

We hebben nog wat saus en groente over. Na het eten kook ik nog snel wat rijst. Met de saus erbij heeft oma voor morgen weer een lekker kliekje.
De zorgzaamheid van m'n zus en mij kent werkelijk geen grenzen .... als ik m'n moeder aan de telefoon heb, vertelt ze me dat haar koelkast nu bijna uitpuilt van de constante stroom kliekjes die haar gebracht worden. Afgelopen weken was het nog koud ..... en oma's vriesla ligt vol met bakjes boerenkool en hutspot. Terwijl ik de rijst verzamel, heeft mijn zus de overgebleven gehaktballetjes en andere overgebleven hapjes alweer bij oma gebracht. Soms vinden we kliekjes veel en veel later weer terug als een van de ons de koelkast eens uitpluist. Nog netjes verpakt in een cellofaantje, maar toch niet meer voor consumptie geschikt.

Enig enthousiasme -of overdrijven- is ons blijkbaar niet vreemd. Maar enige coördinatie en afwisseling van spijzen lijkt nu toch een goed idee. Anders eet oma nog boerenkool als de mussen ondertussen van het dak afvallen ..... alleen omdat ze het zo akelig vindt om ons teleur te stellen.

het keukentafel gesprek

De gemeente wil in het kader van de WMO 'Keukentafelgesprekken' waar voor burgers de 'triage' plaatsvindt voor zorg en ondersteuning, in verband de 'verantwoordelijkheidsladder' van de burgers ......

Piet en ik hebben deze week ook een avond serieus aan de Keukentafel gezeten. Onderwerp van gesprek: kan oma bij ons komen wonen ?

Wij hebben een paar jaar geleden onze garage omgebouwd tot logeerhuis. Een groot plezier voor onze gasten, en voor onze kinderen die er vaak met veel vriendjes en vriendinnetjes logeren. Zou oma hier kunnen wonen ? Wat betekent dat eigenlijk voor haar en voor ons gezin ? Wat vindt mijn zus daar van ? Zou het beter zijn dan Wonen bij Vitalis bijvoorbeeld ?

Ik zie haar graag komen. Het is de nabijheid van haar familie, het dagelijks gedoe van het gezin dat haar gelukkig maakt. En hoeveel tijd krijgt ze nog, vraag ik me vaak af. Ik vind het eigenlijk een vanzelfsprekendheid om 'wat in te schikken' in eigen ruimte in deze levensfase. Maar, ik heb natuurlijk makkelijk praten. Het is mijn moeder maar ik ben 'nooit' thuis. Aan de Keukentafel gaat dus terecht om de vraag of Piet haar graag ziet komen.

Zal het mijn moeder eigenlijk goed doen ? Zij is een mega-huismus, verknocht aan haar thuis en dol op rommelen in haar eigen huis. Kastje open ... spulletjes bekijken .... terugleggen ... beetje opruimen .... kastje dicht ... doosje open ... foto's kijken ... doosje dicht. De gedachte om veel van haar spulletjes op te moeten ruimen, en daarmee ook haar 'hobby' en dagelijks plezier weg te nemen lijkt niet verstandig.

Aan de Keukentafel smeden we een middenweg .... paar dagen hier, paar dagen daar ... of ... 's nachts hier, overdag daar ... of ... als we zin hebben hier, als zij zin heeft daar ...... Alleen al het idee geeft mijn moeder rust en een nieuw perspectief. Ze droomt ervan vertelt ze me.

De drempelhulpen, de intercom, de 'mama'foon en extra digitenne-aansluiting zijn in bestelling. Het hoog-laag bed van opa en wat eigen spulletjes van oma-thuis hebben we van daar naar hier gebracht. Met z'n allen zitten we in het huisje en fantaseren over oma-achter-het-raam-in-het-hoog-laag-bed: dat noemt oma zelf 'de antiek-etalage'.

Met die humor komt het met onze oplossing wel goed ...... en morgen niet vergeten oma's teennagels te knippen.  

digitale paperassen

Vanavond maar eens in de -digitale- paperassen gedoken. Een brief van de notaris op de mat. Voor het 'zuiver aanvaarden' van de erfenis blijkt dat ik m'n handtekening in het bijzijn van de notaris moet zetten .... dus, in plaats van een formuliertje ff snel terugsturen moet ik een bezoekje aan de notaris weer ergens in zien te passen. Het papiertje is vervolgens weer nodig voor een verklaring van erfrecht die weer nodig is om de en/of bankrekening van mn ouders aan te passen. Echt, er gaat een wereld voor me open.
Het betalen van erfbelasting gaat ook niet zonder inzet: allerlei overzichten en bankafschriften moeten verzameld worden. Ook zo'n klusje om geen zin in te hebben. Gelukkig was papa een ordelijk man.

Ik surf nog even naar de urnen-webwinkel ... ook zoiets. Ik kan de site met die mooie steen niet meer vinden. Met alle andere regelzaken aan de orde, denk ik dat 'papa' nog wel even in z'n tijdelijke urn hier op de vensterbank zal staan. Ik verbaas me zelf dat ik het een fijn idee vind dat 'hij' hier staat. Af en toe klop ik op de urn, of pak hem even vast .... in alle hectiek van de afgelopen maanden lijkt het alsof ik nauwelijks tijd heb gehad om stil te staan bij zijn dood. Van mij mag hier nog wel even staan. Dan is hij toch dichtbij.