De gemeente wil in het kader van de WMO 'Keukentafelgesprekken' waar voor burgers de 'triage' plaatsvindt voor zorg en ondersteuning, in verband de 'verantwoordelijkheidsladder' van de burgers ......
Piet en ik hebben deze week ook een avond serieus aan de Keukentafel gezeten. Onderwerp van gesprek: kan oma bij ons komen wonen ?
Wij hebben een paar jaar geleden onze garage omgebouwd tot logeerhuis. Een groot plezier voor onze gasten, en voor onze kinderen die er vaak met veel vriendjes en vriendinnetjes logeren. Zou oma hier kunnen wonen ? Wat betekent dat eigenlijk voor haar en voor ons gezin ? Wat vindt mijn zus daar van ? Zou het beter zijn dan Wonen bij Vitalis bijvoorbeeld ?
Ik zie haar graag komen. Het is de nabijheid van haar familie, het dagelijks gedoe van het gezin dat haar gelukkig maakt. En hoeveel tijd krijgt ze nog, vraag ik me vaak af. Ik vind het eigenlijk een vanzelfsprekendheid om 'wat in te schikken' in eigen ruimte in deze levensfase. Maar, ik heb natuurlijk makkelijk praten. Het is mijn moeder maar ik ben 'nooit' thuis. Aan de Keukentafel gaat dus terecht om de vraag of Piet haar graag ziet komen.
Zal het mijn moeder eigenlijk goed doen ? Zij is een mega-huismus, verknocht aan haar thuis en dol op rommelen in haar eigen huis. Kastje open ... spulletjes bekijken .... terugleggen ... beetje opruimen .... kastje dicht ... doosje open ... foto's kijken ... doosje dicht. De gedachte om veel van haar spulletjes op te moeten ruimen, en daarmee ook haar 'hobby' en dagelijks plezier weg te nemen lijkt niet verstandig.
Aan de Keukentafel smeden we een middenweg .... paar dagen hier, paar dagen daar ... of ... 's nachts hier, overdag daar ... of ... als we zin hebben hier, als zij zin heeft daar ...... Alleen al het idee geeft mijn moeder rust en een nieuw perspectief. Ze droomt ervan vertelt ze me.
De drempelhulpen, de intercom, de 'mama'foon en extra digitenne-aansluiting zijn in bestelling. Het hoog-laag bed van opa en wat eigen spulletjes van oma-thuis hebben we van daar naar hier gebracht. Met z'n allen zitten we in het huisje en fantaseren over oma-achter-het-raam-in-het-hoog-laag-bed: dat noemt oma zelf 'de antiek-etalage'.
Met die humor komt het met onze oplossing wel goed ...... en morgen niet vergeten oma's teennagels te knippen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten